Arkeoloji Bilimleri Dergisi

Abstract

This work assesses the mortuary behavioral patterns in Chalcolithic Anatolia in the light of recently discovered burial data from the site of Gülpınar in northwestern Anatolia. A total of seven burials unearthed in the Middle Chalcolithic (phase III) occupation at Gülpınar indicate that the dead were deliberately buried on the periphery or just outside the surrounding wall of the settlement, mainly on the walls or in empty spaces between the walls of the preceding phase II structures belonging to the Early Chalcolithic period. The selection of abandoned areas gradually falling out of use on the periphery of the settlement as a burial place relates to social memory; whereby the settlers defined their group identity and linked the deceased with their forefathers. Although the number of burials is admittedly too limited at Gülpınar to reach a firm conclusion, the burial data from the site may demonstrate that male and female adults were buried in the abandoned residential areas or areas being abandoned in the periphery of the settlement, a pattern that has rarely been attested in the archaeological record. However, a high frequency of infants and few adults underneath house floors suggest adults were buried different places.

​

Özet

Bu çalışma kuzeybatı Anadolu Kalkolitik dönem yerleşimlerinden Gülpınar da ortaya çıkarılan mezarların analizinden yola çıkarak Anadolu da bu dönemin ölü gömme davranışlarını değerlendirmeyi amaçlar. Orta Kalkolitik (evre III) Gülpınar yerleşiminde ortaya çıkarılan yedi adet iskelet ölülerin genelde yerleşimin kenarında veya çevre duvarının hemen dışında ya bir önceki Erken Kalkolitik dönemi temsil eden evre II yapılarının duvarları üzerinde ya da duvarlar arasındaki boşluklara bilinçli olarak gömüldüğüne tanıklık eder. Yerleşimin terk edilmiş veya terk edilmekte olan alanlarının ölü gömme amaçlı olarak tercih edilmesi bir şekilde halkın yerel kimliklerini tanımlaması ve atalarıyla kurdukları bağların tanımladığı sosyal hafıza ile ilişkili görülebilir. Gülpınar’dan ele geçen mezarların sayısı sınırlı olsa da ele geçen ölü gömme ile ilgili veriler arkeolojik kayıtlarda pek sık rastlanmayan yetişkin erkekler ve kadınlar terkedilen veya terkedilmekte olan alanlara gömüldüğünü gösterebilir. Bununla birlikte, taban altı gömülerinde bebeklerin sıklığı ile az sayıdaki yetişkinler, erişkin bireylerin farklı yerlere gömüldüğünü desteklemektedir.