Arkeoloji Bilimleri Dergisi

Abstract

A worked shaft of a vulture ulna, classified as a flute from the Preceramic Neolithic settlement mound of Aşıklı Höyük in Central Anatolia, Turkey, is examined with regard to its morpho- logical and shaping characteristics. Acoustic and high-power microwear analyses are pending. Generically, the term “flute” refers to an aerophone that produces one or more pitches. The Aşıklı Höyük specimen has a notched mouth hole and a side hole. It is unique among the bone artifacts collected from the site. The complex pattern incised on its surface and the arrange- ment of the elements of the pattern following flute anatomy underly the unusual character of the find. This flute probably represents a part of an originally longer, more complex device. The incised pattern appears to be truncated by a transverse break which followed grooving at one end of the artifact. The rough broken edge contrasts with the carefully worked opposite end and suggests recycling.

​

Özet

Orta Anadolu, Akeramik Neolitik Dönem yerleşmesi Aşıklı Höyük’te ortaya çıkarılan ve flüt ya da kaval olarak sınıflandırılan işlenmiş akbaba dirsek kemiği, bu çalışmada biçimsel özellikleri ve biçimlendirme süreci bağlamlarında incelenmiştir. Akustiğe ve yüksek ölçekli mikro iz ana- lizine dayalı araştırmalar devam etmektedir. Genel anlamda “flüt” terimi, bir veya birden fazla perdeden oluşan üflemeli çalgıya karşılık gelir. Aşıklı Höyük örneğinin ağızlığı çentiklidir ve bir adet yan deliği vardır. Yerleşmenin diğer kemik buluntuları arasında tekildir. Onu farklı ve özgün kılan başlıca özellikler ise yüzeyine kazınmış karmaşık desenler ve bu desenlerin flütün anatomisini takip eden düzenidir. Söz konusu buluntu, olasılıkla daha uzun ve de karmaşık bir enstrümanın bir bölümünü temsil etmektedir. Bir uçtaki çizi bezeme, oluk açma yöntemiyle enine bölünmesinin bir sonucu olarak kesintiye uğramış olmalıdır. Buluntunun pürüzlü kırık ucu, özenle biçimlendirilmiş diğer uç ile tezat oluşturur ve ikincil kullanımı işaret eder.